_{پیام های هستی :}                                                                                              

        _{پیام اول: کودکی که لنگ کفشش را امواج از او گرفته بود ، روی ساحل نوشت : دریا دزد کفشهای من ! مردی که از دریا ماهی گرفته بود ، روی ماسه ها نوشت : دریا سخاوتمندترین سفره هستی !               موج خروشان دریا هر دو زاویه ساحل را در خود فرو کشید و جملات را در خود محو کرد . تنها برای من این پیام را باقی گذاشت که : « حرفهای دیگران در مورد خودت را ، در وسعت خویش ، حل کن تا دریا باشی ! »}                                                                                       

                 _{پیام دوم: یکی از شاخه های سیب ، زیر ترکه های پسرک بازی گوش ، خورد شد ، ولی سیب نیفتاد . عاقبت سنگ بزرگی سیب را از شاخه جدا کرد و سیب ترک خورده را کنار پای پسرک انداخت .       ماه بعد ، پسرک پای درخت خوابیده بود که سیبی بزرگ بر روی پایش افتاد . آنرا برداشت و بویید . درخت به من پیام میداد : « کال چیدن ، خیانتی است هم به شاخه و هم به میوه »                             به شاخه های تفکرت زمان بده تا به آسودگی زمان را ، به تو هدیه کنند .}

^{در زمانهاي گذشته حاكمي تخته سنگي را را وسط جاده گذاشت و براي مشاهده ي
عكس العمل مردم شهرش خود را جايي مخفي كرد. بعضي از بازرگانان و نديمان شهر}

^{بي تفاوت از كنار آن مي گذاشتند. بسياري هم غرولند مي كردند كه اين چه شهري}

^{است كه نظم ندارد؟! حاكم اين شهر عجب آدم بي عرضه اي است! و...اما هيچ كس}

^{تخته سنگ را از وسط جاده بر نمي داشت. نزديك غروب، يك روستايي كه پشتش بار}

 ^{ميوه و سبزيجات بود ، نزديك تخته سنگ شد. بارهايش را زمين گذاشت و به هر}

^{زحمتي بود ،آن را از وسط جاده برداشت و كناري قرار داد.ناگهان جاي تخته سنگ،}

^{كيسه اي ديد.كيسه را برداشت و باز كرد و داخل آن سكه هاي طلا و يك يادداشت پيدا}

^{كرد.حاكم شهر در آن يادداشت نوشته بود:}

 ^{برداشتن هر سد و مانعي مي تواند يك شانس براي تغيير زندگي انسان باشد.}

 فریاد می کشم
                                       کمک!!!

         ولی کسی نمی شنود فریادم را.   

  من زندگی را می بازم.
   

آنچنان آلوده ست

عشق غمناکم با بیم زوال

که همه زندگیم می لرزد

چون تو را می نگرم

مثل این است که از پنجره ای

تک درختم را،سرشار از برگ،

در تب زرد خزان می نگرم

مثل اینست که تصویری را

روی جریان های مغشوش آب روان می نگرم

شب و روز

شب و روز

شب و روز

بگذار

که فراموش کنم،

تو چه هستی،جز یک لحظه،یک لحظه که چشمان مرا

می گشاید در

برهوت آگاهی؟

 

بگذار

که فراموش کنم.

 

ماهی شده بود باورش، تور رو اگه بندازن سرش، می شه عروس ماهی ها

ماهی باورش نبود، تور رو اگه بندازن سرش، نگاه گرم ماهیگیر می شه نگاه آخرش

هبوط

مرا کسی نساخت،خدا ساخت، نه آنچنان که "کسی می خواست " ، که من کسی نداشتم، کسم خدا بود، کس بی کسان.او بود که مرا ساخت،آنچنان که خودش خواست،نه از من پرسید و نه از آن "من دیگرم"..من یک گل بی صاحب بودم.مرا از روح خود در آن دمید و بر روی خاک ودر زیر آفتاب،تنها رهایم کرد."مرا به خودم وا گذاشت" عاق آسمان!کسی هم مرا دوست نداشت ؛ به فکرم نبود.وقتی داشتند مرا می آفریدند، می سرشتند،کسی آن گوشه خدا خدا نمی کرد.وقتی داشتم روح می پذیرفتم،شکل می گرفتم، قد می کشیدم،چشمهام رنگ می خورد، چهره ام طرح می شد،بینی ام نجابت می گرفت، فرشته ی ظریف و شوخ ومهربان و چابک پنجه ای ، با نوک انگشتان کوچک سحر آفرینش، آن را صاف و صوف نمی کرد، بر انگاره ی "کاشکی" که تکدرختی خشک بر پرده ی خیالش تصویر کرده است ،آن را تیز و عصیانگر و مهاجم نمی پرداخت؛ وقتی می خواستند قامتم را بر کشند خویشاوند شاعر خیال پروری و بلند پروازی نداشتم تا خیال و آرزوی خویش را نثار بالای من کند؛ وقتی می خواستند کار دل را در سینه ام آغاز کنند، آشنائی دلسوز و دلشناس نداشتم تا برود و بگردد و از خزانه ی دل های خوب، بهترین را برگزیند؛ وقتی روح را خواستند در کالبدم بدمند، هیچ کس، پریشان و ملتهب دست به کار نشد تا از نزهتگه ارواح فرشتگان، قدیسان، شاعران، عارفان و الهه های زیبائیهای روح و خدایان هنر و احساس و ایمان ، نازترین و نازنین ترین ها را انتخاب کند، وقتی...وقتی...وقتی... وقتی... وقتی...و در هر یک از این "اوقات"، فرشته ها ا آن جوان تنها و منتظر که آنجا ایستاده و چهره اش گل انداخته  و دلواپس و بی قرار و شتابزده ای پا  وآن پا می کند و تند تند به پیپش پک می زند و انگشتانش مرتعش است و دلش گرس گرس می زند هی نمی پرسیدند:"خوب،اینجا چکار کنیم؟ این را چگونه بتراشیم؟ آن را از چه ها ترکیب کنیم؟ در این باره نظرت چیست؟ نقشه ات کدام است؟ چه را می پسندی؟ چگونه دوست می داری؟ آرزوی دلت چیست؟...خوب شد؟خوب است؟ بس است؟ باز هم ظریفتر؟ خوب شد؟ باز هم نازکتر؟ اینجور؟ هنوز هم لطیف تر؟ خوب شد؟ از این هم؟...این؟ این رنگ هم نه؟ ...این رنگ خوب است؟این هم نه؟ آن رنگ چطور؟ آن هم نه؟ آن رنگ مخصوص را بیاور،از آن که خیلی کم کار می کنیم، ها...! خوب شد؟ این را که حتما می پسندی؟ باز هم نه؟پس چه رنگی؟ مثل این؟ نه؟ پس چگونه؟دیگر رنگی نیست! از دویست هزار گونه رنگی که خداوند آفریده است هیچ کدامش به درد تو نخورد؟به کار اینها نیامد؟از همین ها ناچار یکی را باید انتخاب کنی!حرف بزن! تصمیم بگیر! چرا ناراحتی؟ غصه می خوری؟ چرا حرف نمی زنی؟ یا الله ! بگو!بهم بگرد! زود!"...

آه او چه بگوید؟هی با پریشانی و تلخی و بیچارگی این پا و آن پا می کند و نمی داند چه کند.آخر چه جوابی بدهد؟ لااقل چندین سال، یک عمر، مهلتش نمی دهند که کمی در این باره فکر کند. فرصتی داشته باشد که بتواند تصمیمی بگیرد! از دلش هم نمی آید یکی از همین رنگها را برای آنها انتخاب کند. با انها رنگ بزند؟ مگر می شود؟ حیف است.آخر این رنگها را خدا برای گلها ،ستاره ها، آسمانها،افق ها،برگها،جواهر قیمتی،ساخته،به درد آنها نمی خورد،خوب نیست، آخر آنها جان اویند،او دلش نمی آید که جانش را با اینها رنگ بزند.اگر رنگ اینها آن جور که او آرزو می کنداز آب در نیاید زندگی اش سیاه می شود، دیگر این دنیا بی معنی بی معنی می شود.. دیگر زندگی کردن چه فایده ای دارد؟ دیگر همه ی آفرینش خدا زشت می شود، بد می شود، بد رنگ میشود، منفور می شود، کسی اگر جانش خوشرنگ نباشد باید بمیرد، مردن بهتر است از زندگی کردن با شرکای بد رنگ  زندگی، خفه شدن خوبتر است تا حرف زدن با مخاطب وراجی های صد تا یه غاز! اگر آنها آنجور که او دوست دارد رنگ نگیرند دیگر خدا را هم آنجور که او دوست دارد نخواهد پرستید، دیگر دنیا را هم آن جور که "باید باشد" نخواهد دید، همه چیز را بد و زشت و نفرت بار می بیند، همه چیز بد گونه می شود.خدا، جهان و حتی خودش ، مگر نه راه به سوی خدا از میان"آن جه که منم "می گذرد؟ مگر نه من آنچنان که می بینندم "هستم" و مگر نه جهان را آنچنان که "من هستم" می بیند؟ پس همه چیز، دنیا و آخرت  همه در انتظار آنند که آنها چگونه رنگ خورند.چکار کند؟این فرشته ها هم که دمی  امان  نمی دهند، دست پاچه و تند تند فشار آورده اند که :"زود بگو! یکی از همین رنگها، غیر از اینها دیگر رنگی نیست"! راست هم می گویند.اما او چه کند که در این کارگاه رنگرزی عالم ،رنگی که به کار، بدرد او بخورد نیست؟بیچاره شده است!چگونه انتخاب کند؟ چگونه انتخاب نکند؟

بالاخره انتخاب نکرد.او آدم لجباز و یکدنده ای است، نه در همه کار، در همه کار آسان گیر و بی اعتنا است،هر چه شد شد زیرا هر چه شد شده است اما اینجا شوخی نیست،این کار...آخر...چه بگویم؟قهر کرد و اخم و خشم گفت>" نه، نمی خواهم، بردارید این رنگهاتان مال خودتان، بروید با آنها  در و دیوار دنیاتان را رنگ بزنید، مرغ ها و ماهی ها و چیت ها و احجار کریه تان را بزک کنید. من آنها را اصلا رنگ نمی زنم، من بی رنگ دوست  دارم، به رنگ ابر،رنگ نسیم،قطره آب، به رنگ روح خودم،بی رنگ بهتر از این رنگ های بازاری شما است! این فرشته ها که احساس ندارند، شعور ندارند،این حرفها سرشان نمی شود، فرشته عشق نداند که چیست؟" اینها یک مشت عمله اند، یک عده کارمند جزء یا کل دولت اند، باید زود بهم بگردند و سرش را هر جور شده بهم یبارند  و فوری بروند سر کار دیگری! کنتراتی کار می کنند، تقلبی کار می کنند، سر عمله شان شیطان است، درست است که ظاهرا همه مطیع و منقاد خداوند خدایند و برای او کار می کنند اما پنهانی دست همه شان در دست شیطان است، همه در بیعت اویند، عرضه اش را نداشتند که مثل او " عصیان " کنند اگر نه می کردند و پنهانی می کنند.

بهترین فرشته ها همین شیطان بود مرد و مردانه ایستاد و گفت:"نه، سجده نمی کنم، تو را سجده می کنم اما این آدمک های کثیفی را که از گل متعفن ساخته ای، این موجود ضعیف و نکبتی را که برای شکم چرانیش خدا و بهشت و پرستش و عظمت و بزرگواری و آخرت و حق شناسی و محبت و همه چیز و همه کس را فراموش می کند، برای یک شکم انگور یا خرما یا گندم، گوسفندوار پوزه اش را به زمین فرو می برد و چشمش را بر آسمان و بر تو می بندد،سجده نمی کنم، این چرند بد چشم شکم چران پول دوست کاسبکار پست را سجده کنم؟کسی  را  که به خاطر تو برای نشان دادن ایمان و اخلاصش به تو، یک دسته گندم زرد و پوسیده را به قربانگاه  می آورد؟ اورا که به خاطر خوشگلی خواهرش حرف تو را زیر پا می گذارد، پدرش را لجن مال می کند؟ برادرش را می کشد...؟ نمی بینی اینها چه می کنند ؟ زمین را و زمان را به چه کثافتی کشانده اند؟

آری ، من از نورم، ذاتم از آتش پاک و زلال بی دود است، من این لجن های مجسم پلید پست را سجده کنم...؟

حالا این فرشته های دیگر هم که ظاهرا به حرف خدا گوش کردند و شیطان را تنها گذاشتند، دستشان روی دست او است ، در کارشان خیانت می کنند، دارند در ساختن آدمها کاری می کنند که حرف شیطان درست از آب در آید. ممکن است بگوئید:" نه، تو بد بینی،داری مبالغه می کنی،اوقاتت تلخ است و همه ی دنیا را تلخ می بینی".چه می دانم؟ شاید! اما اگر اینها با همدست نیستند، اگر چنین غرضی هم ندارند، نتیجه ی کارشان که جز این نیست .

The hope I dreamed of was a dream,

Was a dream;and now I wake

Exceeding comfortless,and worn and old.

For a dream's sake.

I hang my harp upon a tree,

A weeping willow in a lake;

I hang my silenced harp thre,wrung and snapt,

For a dream's sake.

Lie still,lie still, my breaking heart;

My silent heart,lie still and break,

Life,and the world,and mine own self are,changed

For a dream's sake.

.

.

.

For a dream's sake.

• همیشه اولین عشق محال و دست نیافتنی است و هیچگاه از خاطر محو نمی شود

• ابر بارنده به دریا می گفت من نبارم تو کجا دریایی , در دلش خنده کنان دریا گفت ابر بارنده  تو خود از مائی.

·        بهترين مترجم کسي است که سکوت ديگران را ترجمه کند .

• داشتيم تو جاده مي رفتيم که چشمم افتاد به يک تابلو که روش نوشته بود: دوست داشتن دل مي خواد نه دليل.
• زندگي قصه مرد يخ فروشي است که ازاو پرسيدند:فروختي؟ گفت:نخريدند تمام شد .

·        هميشه آرزوهايت را ياد داشت کن... نه به خاطر اينکه خدا فراموش مي کند.. به خاطر اينکه فراموش مي کني آنچه امروز داري آرزوهاي ديروز توست .

·        انسان تنها آفريده ايست که نمي خواهد همان باشد که هست.

·        بازي روزگار را نمي فهمم! من تو را دوست مي دارم. تو ديگري را..... ديگري مرا..... و همه ما تنهاييم.

·        بوسه تنها تصادفي است كه پليس راه ندارد. درياي غم تنها دريايي است كه ساحل ندارد. قلب تنها چيزي است كه شكستنش صدا ندارد. عاشقي تنها دردي است كه درمان ندارد.

·        در شب تاریک گر نتوانی شوی خورشید لااقل مهتاب باش گر نتوانی شوی مهتاب لااقل ان کرمک شبتاب باش .

• هيچوقت از دوست داشتن انصراف نده...حتي اگه کسي بهت دروغ گفت بازم بهش فرصت بده...عشق رو تجربه کن... حتي اگر توش شکست بخوري ...اينو بدون که اگه کسي وارد زندگيت شد و گذاشت و رفت ...علاوه بر اينکه یه خاطره بجا ميزاره... مي تونه يه تجربه هم بجا بزاره .
• دستت رو بکن تو موهات .. یه تارش رو بگیر دستت .. همونو به یک دنیا نمی دم.
• طبق قانون بقاي شادي هيچ شادي از بين نميره؛ بلكه فقط از دلي به دلي ديگه جابه جا مي‌شه .

·         برو به جهنم، چون فقط تو هستي كه ميتوني جهنم رو بهشت كني.

·         زندگي کتابي است پرماجرا ، هيچگاه آنرا به خاطر يک ورقش دور مينداز.

·         محبت مثل يک سکه ميمونه که اگه بيفته تو قلک قلب ديگه نميشه درش اورد اگرم بخواي درش بياري بايد اونو بشکني.

·         براي عشق تو در قلبم سه کوه ساختم اولي کوه وفا دومي کوه صداقت سومي....... کوهي که هر وقت بهم گفتي دوست ندارم از اون بندازمت پايين .

·          اگه تونستي پر کلاغ ها رو سفيد کني برف رو سياه کني يه بوسه به آتش بزني يه نفس عميق زير آب بکشي اون موقع من مي تونم تو رو فراموش کنم.

1-انسان عبارت است از یک تردید. یک نوسان دائمی. هر کسی یک سراسیمگی بلاتکلیف است.

2- حتی خداوند نیز دوست دارد که بشناسندش نمی خواهد مجهول بماند مجهول ماندن است که احساس تنهایی را پدید می آورد و دردبیگانگی و غربت را.

3- هر انسان کتابی است چشم به راه خواننده اش.

4- وقتی عشق فرمان می دهد محال سر تسلیم فرود می آورد.

5- حرفهایی هست برای گفتن

گه اگر گوشی نبود نمی گوییم

حرفهایی هست که هر گز سر به ابتذال گفتن فرود نمی آورد

حرفهایی شگفت، زیبا و اهورایی همین هایند

و سرمایه ماورائی هر کسی به اندازه حرفهایی است که برای نگفتن دارد.

6- هر کسی به اندازه های که احساسش می کنند هست .هر کسی را بدانگونه که هست احساس می کنند.

7- نعمت بزرگی که خدا به انسان داده این است که از شنیده سکوت عاجز است. 

8- مجهول ماندن رنج بزرگ روح آدمی است.

_{مصاحبه با خدا}   

_{I dreamed I had an interview with God.}

_{در رويا ديدم که با خدا حرف ميزنم}

 _{So you would like to interview me? God asked.}

_{او از من پرسيد :آيا مايلي از من چيزي بپرسي؟}

_{If you have the time? I said.}

_{گفتم اگر وقت داشته باشيد....}

_{God smiled:My time is eternity.}

_{لبخندي زد و گفت: زمان براي من تا بي نهايت ادامه دارد}

_{What questions do you have in mind for me?}

_{چه پرسشي در ذهن تو براي من هست؟}

_{What surprises you most about humankind?}

  _{پرسيدم: چه چيزي در رفتار انسان ها هست که شما را شگفت زده می کند؟}    

_{God answered...}

_{پاسخ داد}

_{That they get bored with childhood,}

_{آدم ها از بچه بودن خسته مي شوند}

_{they rush to grow up, and then}

_{و سپس عجله دارند بزرگ شوند                           ....                                 .}

_{long to be children again.}

_{آرزو دارند دوباره به دوران کودکي باز گردند}

_{That they lose their health to make money...}

_{سلامتي خود را در راه کسب ثروت از دست مي دهند}

_{and then lose their money to restore their health.}

_{و سپس ثروت خود را دوباره در راه کسب سلامتی صرف مي کنند}                                                            

 _{That by thinking anxiously about the future,}

_{چنان با هيجان به آينده فکرمی کنند.}

_{they forget the present,}

_{که از حال غافل مي شوند}

_{such that they live in neither the present nor the future.}

_{به طوري که نه در حال زندگي مي کنند نه در آينده}  

 _{"That they live as if they will never die,}

_{آن ها طوري زندگي مي کنند.،انگار هيچ وقت نمي ميرند}

_{and die as though they had never lived.}

_{و جوري مي ميرند ....انگار هيچ وقت زنده نبودندد} 

_{we were silent for a while.}

_{ما براي لحظاتي سکوت کرديم}

_{And then I asked.}

_{سپس من پرسيدم..}

_{As a parent, what are some of life's lessons you want your children to learn}

_{مانند يک پدر کدام درس زندگي را مايل هستي که فرزندانت بیاموزند}  

_{To learn they cannot make anyone love them.}

_{پاسخ داد:ياد بگيرند که نميتوانند ديگران را مجبور کنند که دوستشان داشته باشند}  

 _{All they can do}

_{ولي مي توانند}

_{is let themselves be loved.}

_{طوري رفتار کنند که مورد عشق و علاقه ديگران باشند}

_{To learn that it is not good to compare themselves to others.}

_{ياد بگيرند که خود را با ديگران مقايسه نکنند}

_{To learn to forgive by practicing forgiveness.}

_{ياد بگيرند ...ديگران را ببخشند با عادت کردن به بخشندگي}

_{To learn that it only takes a few seconds to open profound wounds in those they love,}

 _{ياد بگيرند تنها چند ثانيه طول مي کشد تا زخمي در قلب کسي که دوستش داريد ايجاد کنيد}

_{and it can take many years to heal them.}

_{ولي سال ها طول مي کشد تا آن جراحت را التيام بخشيد}

 _{To learn that a rich person}

 _{ياد بگيرند يک انسان ثروتمند کسي نيست که دارايي زيادي دارد} 

_{is not one who has the most,but is one who needs the least}

_{بلکه کسي هست که کمترين نيازوخواسته را دارد}

_{To learn that there are people who love them dearly,}

_{ياد بگيرند کساني هستند که آن ها را از صميم قلب دوست دارند} 

_{but simply have not yet learned  how to express or show their feelings.}

_{ولي نميدانند چگونه احساس خود را بروز دهند}

_{To learn that two people can}

_{ياد بگيرند وبدانند ..دونفر مي توانند  به يک چيز نگاه کنند}

_{look at the same thing and see it differently?}

_{ولي برداشت آن ها متفاوت باشد}

_{To learn that it is not enough that they}

_{ياد بگيرند کافي نيست که تنها ديگران را ببخشند}

_{forgive one another, but they must also forgive themselves.}

_{بلکه انسان ها بايد قادر به بخشش و عفو خود نيز باشند}

_{"Thank you for your time," I said}

_{سپس من از خدا تشکر کردم و گفتم}

_{"Is there anything else you would like your children to know"}

_{آيا چيز ديگري هم وجود دارد که مايل باشي فرزندانت بدانند؟}

 _{God smiled and said,Just know that I am here... always.} 

_{خداوند لبخندي زد و پاسخ داد: فقط اين که بدانند من اینجا   وهميشه با آن ها هستم.}